ضد استقلال

 

 

پرسپولیس باخت. که حقش هم بود. به هیچ وجه دوست نداشتم پرسپولیس توی این بازی نتیجه بگیره. با اینکه رفتم استادیوم و خودم رو جر دادم! ولی واقعا وقتی دیدم پرسپولیس این همه بد بازی میکنه، دیگه خودم رو گول نزدم و از دقیقه ۷۰ به بعد مثل نود درصد تماشاچیای دیگه و (صد البته لیدرها) نشستم و یا به نوازی فحش دادیم (نوازی، نوازی، توله سگ حجازی) که البته این کار رو واسه خنده میکردیم و یا به بازی بد پرسپولیس می خندیدیم! البته ناگفته نمونه یک سری شعارهای آخربازی ایِ قشنگ هم سر دادیم که توی همه اش داشتیم میگفتیم که این پرسپولیس رو آری هان جمع کرده!

خلاصه، بازی جالبی بود! فکر نمیکردم یه روز اینقدر نسبت به باخت پرسپولیس بی تفاوت باشم. خوشحال نشدم که باخت، ولی اونقدرها هم ناراحت نشدم!

---

مطمئنم که نمیتونم احساسم رو بگم! فقط باید توی استادیوم میبودید تا بفهمید چی میگم!

---

فقط میتونم بگم: پرسپولیس، دوستت دارم.